Zoeken
  • Sigrid Eggink

Waarom je nu zo moe bent...

Hoe is het met jou? Hoe leef jij op dit moment jouw leven?


Hoe is het voor jou om je de hele tijd aan te passen aan iedereen om je heen. Om die perfecte werkneemster, partner, vriendin en/of moeder te zijn. Die vrouw die zich continu aanpast en vormt naar haar omgeving.


Eigenlijk best vermoeiend, vind je niet?


Gisteren had ik een heel mooi inzicht die ik graag met je deel. Het gaat over het beeld wat je over jezelf hebt (opgebouwd) en waar je nu zonder dat je het doorhebt veel last van kan hebben.


Misschien herken je het wel. Jouw zelfbeeld. Het ik ben dit en ik ben dat...


Het secuur onbewust opgebouwde zelfbeeld. Het beeld wat is ontstaan terwijl je groter groeide. Als kind ben je een uiting van het moment. Denk je helemaal niet na over hoe je wil overkomen en wie je bent. Zo brul je met dikke tranen als je buurjongetje iets van je afpakt. Schreeuw je het uit als een klasgenootje aan je haren trekt. Maar gaande weg het opgroeien kom je er achter dat niet alles wat jij doet goed is en in liefde wordt ontvangen.


Je bent nog jong en onbevangen en doet iets verkeerds. Iemand vindt hier iets van. Je schrikt, voelt je geraakt en je weet... Als ik niet braaf ben en het niet goed doe dan kan iemand boos worden. Dat wil je natuurlijk de volgende keer vermijden. De eerste aanpassing aan jouw omgeving is een feit. En in je zelfbeeld zet je 'ik ben zo lief mogelijk en als ik iets fout doe dan ben ik niet goed genoeg.


Of je voelt je thuis niet begrepen door je ouders. Je bent anders. Gevoeliger. Dus als je jezelf bent dan word je afgewezen. Misschien toch maar iets rustiger doen, of minder verlegen. En weer een aanpassing erbij. Nog iets verder verwijderd van wie je werkelijk bent. In je zelfbeeld, in het beeld wat je over jezelf hebt bedacht, komt dat je als jezelf niet goed genoeg bent. En dat het anders moet dan jezelf zijn.


Op school val je buiten de groep. Er is blijkbaar iets mis met jou. De pijn die je voelt door deze afwijzing wil je niet voelen. Je past je wederom aan. Ook hier blijkt dat jezelf zijn niet voldoende is. Je zelfbeeld is die van niet goed genoeg zijn en als ik leuker, spontaner, rustiger doe dan ik ben dan vindt men mij wel aardig.


Of als je goede cijfers haalt en presteert dan vinden je ouders je helemaal te gek. Dus als jij goed blijft presteren dan laat je zien wat je waard bent.


En nu sta je hier. Tja, waar sta je nu eigenlijk? Ben je vooral gericht op je buitenwereld, heb je je zo erg aangepast dat je ergens on the way jezelf bent kwijtgeraakt? Of valt het mee?


Wat is jouw zelfbeeld op dit moment? Klopt die aardig met de werkelijkheid. Mag je alles zijn? Zit je jezelf niet te veel in de weg?


Of heb je een zelfbeeld gecreëerd van perfect moeten zijn? Altijd vrolijk? De regelaar die alles onder controle heeft? Die kan laten zien dat ze geweldige prestaties levert en goed genoeg is? Die de perfecte werknemer, partner, moeder, vriendin is?


Een zelfbeeld die zo wankel is als wat, omdat je dit helemaal niet kan zijn. Een zelfbeeld dat als het afwijkt van het perfecte plaatje zoals je het onbewust hebt uitgedacht in je hoofd, totaal in elkaar dondert. Waardoor jij - zodra het niet voldoet - jezelf totaal mislukt voelt en afwijst.


Het is heel hard werken om zo'n zelfbeeld in stand te houden. De perfecte werknemer die overcompenseert om te laten zien hoe waardevol ze is en hoe goed genoeg ze is. En die zo haar best doet om maar niet te horen te krijgen dat ze ook fouten kan maken of wel eens een mindere dag kan hebben. Want dan vergaat haar zo zorgvuldig opgebouwde zelfbeeld.


Of de perfecte gebalanceerde partner of moeder. Ook dat is heel hard werken. En o wee, als je niet perfect bent, dan stort voor je gevoel alweer je wereld in elkaar.


Of die altijd vrolijke, leuke, vlotte vriendin. Die het zo goed voor elkaar heeft. Ook dat kost je de nodige energie.


Begin je al een beetje te begrijpen waarom je zo moe bent? Als je kan ontspannen in gewoon mens zijn, inclusief al je 'imperfecties' in je werk, in relaties in zorgen voor anderen dan heb je niet zo'n grote energie-lek. Maar als je iets in stand wil houden wat je als mens gewoon niet bent, dan is dat heel vermoeiend.


Jouw huidige perfecte zelfbeeld is opgebouwd vanuit je verleden. Omdat je dingen voor waar bent gaan aannemen. Het klopt niet. Het is niet wie jij bent.


Je bent geen vaststaand:

'ik ben de perfecte werkneemster of vriendin die nooit fouten maakt'

'ik ben de perfecte partner die altijd vrolijk rondloopt'

‘ik ben een moeder die altijd stabiel is en de beste versie voor mijn kind kan zijn’.


Jij bent alles. Je bent een uiting van het leven zelf. Het ene moment lekker labiel. Een ander moment te gek. Weer een ander moment de leukste vriendin, partner, werkneemster, onderneemster of moeder. Op een ander moment een onhandige harry die precies het verkeerde zegt tegen iemand. En weer een ander moment een slappe vermoeide vaatdoek.


Jij verandert continu. Er is geen vaststaande jij. Jij bent in beweging en ieder moment anders. Dat maakt jou zo leuk. Daardoor geef je anderen ook de ruimte om lekker imperfect te zijn, fouten te mogen maken en uit balans te mogen zijn.


Word een voorbeeld in gewoon mens mogen zijn. Laten we elkaar inspireren gewoon mens te mogen zijn. Hoe bevrijdend is dat. Dat er geen goed of fout is. Maar gewoon een uiting van dit moment. Mag lekker je 'gekke imperfecte' zelf zijn, dan kan je er nog wel eens achterkomen dat je al die tijd als jezelf al perfect bent.


Besef dat door het in stand willen houden van dit perfecte zelfbeeld jij verkeerde patronen in stand houdt. Patronen van hard werken, niet naar jezelf luisteren, jezelf voorbij hollen. Waardoor je nu moe bent. En door die moeheid je leven als lastig ervaart.


Maandag 1 maart start mijn Online Zelfliefde Challenge. Ik heb een leuke voorbereidende opdracht voor jou.


Onderzoek alvast hoe jouw zelfbeeld, jouw beeld over jezelf is opgebouwd. ​​Wie vind jij dat je moet zijn? En wie ben je. Waar houd jij wanhopig aan vast? Welke ongezonde patronen komen hier uit voort. Let daar eens op de aankomende dagen. Misschien ben je wel teveel aan het pleasen, cijfer je jezelf teveel weg, zeg je ja waar je nee bedoelt.


Als je mee wilt doen aan de challenge, meld je dan hier aan >>> Facebook Zelfliefde Community. ​


Ik heb ook een podcast voor je opgenomen over dit thema. Die kan je hier beluisteren.​​


​Heel veel liefs,



Sigrid​​​​​

28 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven